Vandaag hebben de laatste opnames gedaan van de de korte speelfilm OP ZICHT. Iedereen heel erg bedankt voor de enthousiaste en kundige medewerking. De beroemde regisseur Orson Wells zei het al: "Een schilder heeft genoeg aan een kwast, verf en doek. Een filmer heeft een heel leger nodig." En ik had voor deze film een heel goed, bijna onoverwinnelijk leger.
Wat nu nog moet gebeuren is monteren, geluid bijstellen en kleuren corrigeren. Nog wel aardig wat werk, maar noteer alvast in de je agenda: zondag 11 december 2016, 15.00 uur is de première in het MFC Camminghaburen in Leeuwarden. Vergeet niet op "Meer lezen" te klikken om de verrassende "teaser" te zien!
Dinsdag 1 november konden we eindelijk verder met de opnames van de film OP ZICHT. We konden de hele dag gebruik maken van een nog in tact, maar niet meer in gebruik zijnd café in Tzum. Veel dank aan de familie Bosch! Het mooie van dit café is dat er in 40 jaar niets aan veranderd is. We filmen dan ook in een soort "tijdscapsule" van de jaren 80-90. Dat komt heel goed uit, want ons verhaal speelt zich af in het jaar 1996.
In de film The Man who would be King (1975) van John Huston zat een volgens mij heel erg leuke "running gag". Even ter verduidelijking, een "running gag" is een grap die in de loop van een film een aantal keren terugkomt en daardoor - als de grap goed is en/of goed gebruikt wordt - steeds leuker wordt. Ergens in de eind jaren 70 heb ik deze film gezien. Al die jaren heb ik vooral juist de "running gag" die er in zat onthouden. Maar toen ik The Man . . . onlangs nog eens bekeek - eigenlijk speciaal voor deze grap - zat die er helemaal niet meer in . . .
The Man who would be King is een avonturenfilm naar het boek van de schrijver Rudyard Kipling (ook van Jungle Book) over twee wat schlemielige Engelse ex-soldaten, fantastisch gespeeld door Sean Connery en Michael Caine.
Een tijdje geleden had ik een gesprek met een filmvriend over het maken van een speelfilm. Of beter gezegd: het bedenken van een verhaal voor een film. Ik vertelde hem dat als ik daar mee bezig was ik me soms een klein beetje God voelde. De vriend keek wat verbaasd op en zei: "Nou, God . . . ". Toen realiseerde ik me dat ik iets gezegd had dat misschien merkwaardig was en dat in ieder geval verkeerd begrepen kon worden. Misschien zelfs wel als blasfemie. Laat ik het proberen uit te leggen.
De filmopnames van de korte speelfilm OP ZICHT kunnen van start gaan. We zijn er in geslaagd om een andere locatie te vinden. In plaats van het café DE OSSEKOP in Leeuwarden gaan we de café-opnames doen in een leegstaand café in het dorpje Tzum. Een voordeel van deze nieuwe locatie is dat dit café nog meer dan DE OSSEKOP de sfeer ademt van de jaren 90, de tijd waarin het verhaal van onze film speelt.
Op youtube is veel te leren over film en het maken van films. Ik heb al heel wat filmpjes over allerlei onderwerpen bekeken. Maar dit filmpje vind ik wel echt bijzonder. Ik heb het al meerdere malen bekeken en weet zeker dat ik het nog vaak zal bekijken. Elke keer leer ik er weer van. Dat komt omdat het vol zit met compacte informatie die in een hoog tempo gepresenteerd wordt. Het gaat vooral over wat Amerikanen "blocking" noemen: het regisseren van de bewegingen en handelingen van de acteurs t.o.v. de camera.
De opnames van de korte speelfilm OP ZICHT lopen helaas weer vertraging op. Door omstandigheden is de locatie café DE OSSEKOP niet meer beschikbaar. We gaan dus op zoek naar een ander sfeervol café in de binnenstad van Leeuwarden waar we één of liefst twee dagen overdag kunnen filmen. Voor hulp en tips houden wij ons aanbevolen, want tien enthousiaste acteurs en leden van de crew staan te popelen om aan de slag te gaan.
